มองไม่เห็นได้ยิน - ตอนที่ 2

ตอนที่อันเตโรยืนอยู่ข้างเก้าอี้ของตัวเอง ทอร์กยิ้มให้เขา “พ่ออุ้มหนูขึ้นมานั่งตักได้ไหม?”

อันเตโรพยักหน้า แล้วยื่นแขนออกให้ทอร์กอุ้มขึ้นไปนั่งบนตัก

“พ่อขอโทษที่ไม่ได้สละเวลาดูรูปที่หนูวาด พ่อมัวแต่ยุ่งกับการทำให้แน่ใจว่าการคุ้มกันตอนเราไปกินข้าวเย็นมันสมบูรณ์แบบ จนลืมไปว่าพ่อทำทั้งหมดนั่นไปเพื่ออะ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ